Mensen ‘zien’.

Heel veel mensen kunnen mensen ‘zien’ en doen dat van nature.

De natuurkunde leraar die één keer per jaar aan het begin van de les elke leerling even aankijkt en bij naam noemt.

De verpleegkundige die ‘ziet’ dat iemand geruststelling kan gebruiken en dat met een vriendelijke vraag, een extra handdoek of een blik meteen voor elkaar weet te krijgen.

De kantoormedewerker die een klacht over iemand binnenkrijgt en deze geduldig en nauwkeurig opneemt. En vervolgens wacht met reageren of acteren tot hij ook geduldig en nauwkeurig naar de andere kant van het verhaal heeft kunnen luisteren.

De ouder die op een gegeven moment een idee heeft waar botsend gedrag z’n oorsprong vindt. Dat zorgvuldig checkt en aanpakt. En haar excuses voor haar ‘fouten’ geeft.

De winkelmedewerker die iemand wat langer te woord staat of helpt omdat hij in de gaten heeft dat de klant ook om een praatje verlegen zit.


Mensen zijn in staat andere mensen te ‘zien’ wanneer er contact is geweest. Samengewerkt, iets van een gesprek of er is op een andere manier neutrale tot oprechte aandacht gegeven.